สังคมและชุมชนภาคใต้มีพัฒนาการที่ยาวนาน ซึ่งจากหลักฐานทางโบราณคดีและประวัติ-ศาสตร์ พอจะสันนิษฐานได้ว่าคนพื้นที่ภาคใต้ยุคก่อนประวิตศาสตร์อาศัยอยู่ในถ้ำ บริเวณป่าเขาและบนเกาะต่างๆ รวมทั้งที่ราบตามริมฝั่งน้ำ ยังชีพโดยการล่าสัตว์ จับสัตว์น้ำและหาของป่า รู้จักการทำภาชนะ เครื่องมือและเครื่องนุ่งห่ม มีความเชื่อในเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ และเคารพภูตผี
ต่อมาในยุคแรกเริ่มประวัติศาสตร์เริ่มก่อตั้งเป็นชุมชนถาวรมากขึ้นและเริ่ม มีการติดต่อกับชาวต่างชาติ เช่น อินเดีย อาหรับ-เปอร์เชีย และจีน เพราะคาบสมุทรมลายูซึ่งเป็นที่ตั้งของภาคใต้อุดมสมบูรณ์ด้วยเครื่องเทศ ไม้หอมและของป่าต่างๆ ทำให้ชุมชนบางแห่งพัฒนาเป็นชุมชนเมืองท่า และได้รับอิทธิพลด้านวัฒนธรรมจากชาติที่เข้ามาติดต่อ โดยเฉพาะทางด้านศาสนา พร้อมกันนั้นมีกลุ่มชนบางกลุ่มได้เข้ามาตั้งถิ่นฐาน จึงทำให้โครงสร้างสังคมภาคใต้ประกอบด้วยคนไทยพุทธ ไทยมุสลิมและกลุ่มคนจีน ซึ่งสังคมภาคใต้ได้มีการพัฒนา จนสมัยรัชกาลที่ ๔ ได้ทำสัญญาเบาว์ริ่งกับประเทศตะวันตกทำให้ลักษณะเศรษฐกิจเปลี่ยนจากยังชีพ เป็นการผลิตแบบการค้า
จุดเปลี่ยนที่สำคัญทางเศรษฐกิจและสังคมอีกครั้ง คือ เมื่อมีการใช้แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ทำให้กระแสของอารยธรรมตะวันตกหลั่งไหลเข้ามามาก ส่งผลให้วิถีชีวิตของคนภาคใต้เปลี่ยนแปลงไป มีการอพยพเข้าทำงานในตัวเมืองเป็นการผลิตเพื่อการจำหน่าย ครอบครัวมีขนาดเล็ก การช่วยเหลือเปลี่ยนจากการช่วยแรงงานเป็นช่วยด้วยเงิน การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมรวมทั้งการพัฒนาทางด้านวิทยาศาสตร์ ทำให้ความเชื่อเกี่ยวกับพิธีกรรมและประเพณีลดความเข้มข้นลง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s